In de vormgeving is imitatie doodnormaal. Dat was al zo in de prehistorie.

Als je iets wilt bessen wilt plukken of knollen verzamelen, dan heb je iets nodig om de bessen of knollen in te doen. In de prehistorie vlochten ze daar manden voor. Voedsel werd bewaard in manden of in holen in de grond.

Keramiek potten waren de eerste opvolgers van manden. In deze potten kon je ook voedsel bewaren. Muizen en vocht konden er niet meer bij. Een grote vooruitgang dus.

De eerste keramiek potten komen uit de oude Japanse Jômon-cultuur. Op de eerste foto zie je zo’n pot van 7000 jaar geleden.

Valt je iets op? Vind je de pot niet verdacht veel op een mand lijken?

Dat klopt! De pot is gewoon een mand, maar dan van klei. Het product, een keramiek pot, was in die tijd heel innovatief, maar in de vormgeving gingen de makers uit van de vorm die ze al kenden: de mand.

Eigenlijk maakten ze dus een mand, maar nu van klei.

Pas eeuwen later gingen ze spelen met de mogelijkheden van het nieuwe materiaal. Een voorbeeld uit 2500 v.Chr. zie je op de tweede foto. De ontwerper is helemaal losgegaan met rolletjes klei.

Zo gaat het bij vormgeving vaak: iemand bedenkt iets nieuws, maar gaat uit van de oude vormgeving. De eerste auto was een koetsje met een motor erin. Pas later ging men denken over een praktischer vormgeving.

In de kunst gaat dat net zo.

Voor kunstschilders is acrylverf is een relatief nieuwe verfsoort, als je bedenkt dat olieverf en tempera al vele eeuwen worden gebruikt. Het werd in 1954 voor het eerst op de markt gebracht. 

Acrylverf wordt altijd met zijn voorganger, olieverf, vergeleken. Het droogt veel sneller, heeft een andere glans en is plastic-achtig. Je kunt minder goed ‘nat-in-nat’ werken door de korte droogtijd, dus zijn er droog-vertragers.

Maar eigenlijk is acrylverf gewoon een heel nieuw materiaal, met eigen karakteristieken. Je kunt er van alles doorheen mengen en de hechting blijft supergoed. Je kunt er lichte voorwerpen in vastzetten, je kunt enorm dikke lagen maken en erin snijden. Je kunt het gebruiken op vrijwel alle ondergronden. Maar dat zie ik bijna nooit!

Kijk eens kritisch naar de materialen die jij in je kunst toepast. Maak je optimaal gebruik van de mogelijkheden? Of had je net zo goed een ander materiaal kunnen gebruiken?

Als je borduurt, ziet het er dan uit als borduurwerk, of had je het net zo goed kunnen schilderen? Als je met pastelpotloden tekent, lijkt het resultaat dan precies op de foto of komt het poeder-achtige van het materiaal naar voren?

Ik ben benieuwd!