Elke kunstenaar die ik spreek, wil beter worden in het maken van kunst. Ze willen een eigen stijl ontwikkelen, uniek werk maken, zich kunnen uitdrukken zoals ze dat in hun hoofd hebben en onderzoeken wat het best bij ze past. Ze zoeken naar hun eigen weg in de enorme en onoverzichtelijke kunstjungle.
Veel van die kunstenaars willen dat al jarenlang! Ze willen heel graag groeien in hun kunst, maar stellen het telkens weer uit om daar stappen voor te ondernemen. Ze kunnen heel veel, maken plannen, maar voeren die plannen helaas nooit uit. Tegelijkertijd balen ze daarvan, want ze willen het liefst aan het eind van hun leven kunnen zeggen dat ze de moed hebben gehad om die kunst te maken die belangrijk voor ze was.
De reden van dit uitzichtloze uitstellen? Te druk, tijdgebrek. Zeggen ze.
Dat kan tijdelijk zo zijn, maar niet jarenlang. Bovendien hebben ze wél tijd voor duizend andere dingen. Hoezo tijdgebrek, als iets echt belangrijk voor je is? Want die kunstenaars zeggen ook dat ze zich een leven zonder het maken van kunst niet kunnen voorstellen, dat ze zich het prettigst voelen als ze kunst maken.
‘Te druk’ kan de echte reden niet zijn.
Waarschijnlijker is: ze zijn bang om te mislukken. Bang dat de kunst die uit hun handen komt, zal tegenvallen, want als ze iets maken, moet het natuurlijk wel meteen supergoed worden.
Ze verwachten van zichzelf iets geweldigs, iets om indruk mee te maken, minstens een serie meesterwerken. Maar ze kunnen in plaats daarvan beter op iets heel anders focussen, en zichzelf het cadeau geven van een leerervaring, een stap in hun ontwikkeling. Door niets te doen, kan er ook niets beter worden. Dat kan alleen door iets te doen.
Geldt dit voor jou ook? Het betekent dat je de regie over je leven zal moeten nemen, in plaats van je druk te maken over wat anderen vinden van jou of van je werk. Precies dat doen wat belangrijk voor je is, ook al begrijpen anderen daar geen bal van. Prioriteiten stellen, in plaats van je in beslag laten nemen door het dagelijks leven.
Ben je bang om te mislukken, óf ben je bang om spijt te krijgen dat je niet de moed hebt gehad om door te zetten en jouw kunst te maken? En welke angst vind je erger? Hoe wil je later terugkijken op je leven?
Wees realistisch: doe er wat aan, of zet het maken van kunst gewoon uit je hoofd. Ook dat is een mogelijkheid, en dat is prima. Kies iets anders om goed in te worden, er is keuze genoeg. Iets waar minder moed voor nodig is. Want met het maken van kunst moet je je kwetsbaar opstellen.
Kies je voor je kunst, dan is de eerste stap om in actie te komen het moeilijkst: je moet van stilstand naar beweging. Eenmaal in actie, gaat het vrijwel vanzelf. Wat zou het voor je opleveren of mogelijk maken in je leven, als je die stap zou zetten?
Ik heb daarbij nog een paar tips voor je, die je goed kunt gebruiken als je eenmaal in beweging bent gekomen en aan je groei bent begonnen:
- Blijf trouw aan jezelf. Blijf je richten op wat jou uniek maakt.
- Blijf jezelf vernieuwen, er is altijd ruimte voor verbetering
- Blijf leren, investeer in je ontwikkeling
- Blijf je werk delen met anderen, ook als je maar matig tevreden bent. Wie weet krijg je goede tips.
- Blijf je doel voor ogen houden. Wat wil je bereiken en hoe kun je je kunst verder laten bloeien? Stap voor stap kom je verder.
Hopelijk ben jij al in beweging gekomen, Marjolein. Maar zo niet: wanneer kom jij in actie? Wordt het niet eens tijd?
Groetjes,
Marjolein
Herken je jezelf in dit verhaal? Vraag dan eens een gratis kunstcoachsessie bij me aan. Ik geef je dan alvast een paar gouden tips om in beweging te komen. Kijk voor alle info op https://kunstacademie-online.nl/gratis/gratis-kunstcoachsessie/.
Hoe je creatieve angsten kunt overwinnen, lees je in mijn boek ‘Van creatief Klein Duimpje naar reuzenkunst’. Een voorproefje vind je op https://kunstacademie-online.nl/van-creatief-klein-duimpje-naar-reuzenkunst/.