We hebben twee jaar geleden een blauw huis gekocht. Nee, ik overdrijf niet, alles was blauw! Het houtwerk aan de buitenkant, alle muren en deuren binnen, de vloerbedekking boven, de badkamer en de keuken. Alles! Nee, toch niet: er was één roze kamer, waarschijnlijk van de dochter die in elk geval in haar eigen kamer van een andere kleur wilde genieten.

Blauw vind ik echt een mooie kleur, maar als álles om je heen de hele dag alleen maar blauw is, krijg je er snel genoeg van. Een combinatie van babyblauw, grijsblauw, giroblauw, donkerblauw en verkeersbordenblauw gaan snel op je zenuwen werken, ook al zegt men dat blauw een rustgevende kleur is.

Langzaam maar zeker verandert het huis van kleur. Op de benedenverdieping nemen we nu de keuken onder handen. We hebben het plafond en de muren al ontdaan van blauw en veranderd in lindengroen, terracotta en antraciet. De keukenkastjes gaan we lindengroen verven, maar die zijn nu nog… donkerblauw.

Het nieuwe antraciet en het oude donkerblauw zijn vrijwel even donker, hebben dezelfde toonwaarde, en toch maakt het een wereld van verschil hoe ze kleuren bij de rest van de keuken. Ik verbaas me echt over het verschil in sfeer tussen de delen van de keuken met nog donkerblauw zijn en de delen die al antraciet zijn. Het is nauwelijks in woorden uit te drukken. Het antraciet (in combinatie met het groen en terracotta) maakt moderner, rustiger, ook wat zakelijker en ‘strakker’, en het blauw maakt landelijker, zachter maar ook wat rommelig en onrustig. Totaal verschillend in elk geval!

Daardoor keek ik eens goed naar blauw als kleur. Het is een vrij ‘gewone’ kleur, waar je gemakkelijk overheen kijkt, maar tegelijkertijd ook super veelzijdig. Blauwe jeans passen onder elke top, een donkerblauw pak kun je dragen in elke situatie. Donkerblauwe kleding staat duidelijk heel anders dan zwarte of donkergrijze kleding, heeft een andere sfeer.

Kleurkeuze in je kunstwerk heeft net zo’n grote invloed! Zo’n klein verschil tussen donkerblauw en antracietgrijs kan een essentieel verschil maken voor het eindresultaat, ondanks een gelijke toonwaarde!

Blauw is een weinig rebelse kleur, maar wél als je er je haar mee verft als je je als puber wilt afzetten tegen je ouders! In de natuur komt blauw weinig voor; daardoor zijn bijvoorbeeld vergeet-me-nietjes meteen heel bijzonder. Nou ja, de hele lucht is natuurlijk blauw op een zonnige dag!

In een kunst-onderzoeksproject wilden twee kunstenaars (Vitaly Kamar en Alex Melamid) weten hoe het meest gewilde schilderij ter wereld eruit zou zien. Daaruit bleek dat kunstkijkers vooral veel blauwe lucht en blauw water willen zien in een kunstwerk (het minst gewilde schilderij is abstract en heeft veel rood en zwart).

Kennelijk hadden de vorige bewoners van ons huis het nog niet zo gek bedacht om blauw als kleur te kiezen, en zijn wij eigenwijs. Maar toch… hoe mooi ik blauw ook vind, teveel blauwen bij elkaar is echt niet fijn, neem dat van mij aan! En dat zal voor elke kleur gelden. Net als met voeding is afwisseling goed. We verven dus lekker door, totdat de kleuren passen bij de sfeer waarin wij willen wonen!